روزهٔ بهائی

فرهنگ خاستگاه: بهائی، فرهنگی

منبع مناسبت‌ها: آیین بهائی، ایران

بهائیان ۱۵ تا ۷۰ ساله در نوزده روز ماه علاء، واپسین ماه سال بهائی، از برآمدن تا فرورفتن خورشید از خوردن و آشامیدن پرهیز می‌کنند. این روزه را حضرت باب بنیاد نهاد و بهاءالله در کتاب اقدس آن را استوار کرد؛ روزه پس از ایام‌ها آغاز می‌شود و با نوروز پایان می‌یابد و بیماران، مسافران و برخی دیگر از آن معاف‌اند. شوقی افندی آن را «در اصل دورهٔ مراقبه و نیایش و بازیابی روحانی» خواند.