ضیافت نوزده‌روزه

فرهنگ خاستگاه: بهائی، فرهنگی

منبع مناسبت‌ها: آیین بهائی

ضیافت نوزده‌روزه هر جامعهٔ محلی بهائی را در نخستین روز هر ماه از سال بهائی، از غروب شب پیش، گرد هم می‌آورد. حضرت باب در بیان عربی پیروان خود را فراخواند که هر نوزده روز یک بار برای مهمان‌نوازی گرد هم آیند، و بهاءالله در کتاب اقدس مقرر کرد که «هر ماه یک بار» ضیافتی برپا شود. هر ضیافت سه بخش دارد: بخش روحانی، با دعا و خواندن آثار بهاءالله، حضرت باب و عبدالبهاء؛ بخش اداری، با اخبار و مشورت دربارهٔ امور جامعه، که شوقی افندی آن را گسترش داد؛ و بخش اجتماعی. عبدالبهاء آن را «شام خداوند» خواند. نخستین ضیافت سال در نوروز و واپسین آن در نخستین روز روزه است.