شرد پورنیما

فرهنگ خاستگاه: هندو، فرهنگی

منبع مناسبت‌ها: آیین هندو

شرد پورنیما پایان فصل باران‌های موسمی است. درِک پنچانگ آن را تنها روز سال می‌داند که ماه با هر شانزده «کلا»ی خود برمی‌آید؛ شیربرنج (کهیر) را تمام شب زیر مهتاب می‌گذارند، چون باور دارند پرتوهای ماه «امریته» (آب حیات) دارند، و روز بعد می‌خورند. در بنگال، آسام، تریپورا و میتهیلا آن را «کوجاگری پورنیما» می‌نامند: باور دارند لکشمی آن شب به خانه‌ها می‌آید و بیداران را برکت می‌دهد، و «کوجاگری» یعنی «کسی که بیدار است». جشن شب رقص «راس» کریشنا با گوپی‌های براج نیز هست. درِک پنچانگ شبی را که ماه کامل نیمه‌شبش را در بر گیرد برای کوجاگرا پوجا بهترین می‌داند.